Waarom heb ik een hekel aan waarom vragen? Ik word dan heel verdrietig. Intens verdrietig. Diep in mijn buik. Ik heb zelf zoveel waarom vragen. Waarom ik? Waarom moest ik dat allemaal meemaken? Dan wil ik naar mijn hoofd. En trek mijn verdriet mee. Dat wordt een brok in mijn keel. En verdriet achter mijn ogen. Zoveel gezien..... Zoveel, zo ontzettend veel. Maak dan gelijk links een vuist. Gebalde vuist, duim erin. En knijp ik heel hart. Wat wil ik niet voelen? En of zien? Zoveel pijn. Zo ontzettend veel pijn. Verdriet is ook pijn. Heel veel pijn, dus ook heel veel verdriet. Ik voel mij zo alleen daarmee. Al die pijn en dat verdriet, dat ik niet mag uiten. Want er is niets gebeurd, niets aan de hand. En als ik het vertel is het fantasie. Het is echt gebeurd. Alles. Alles. En niemand die mij gelooft. En als ik het vertelde kreeg ik straf, in plaats van degenen die het het gedaan hadden. (de schuldige(n)). Dus straf op straf en soms nog meer straf. Met het koeitouw op mijn rug. Of de mattenklopper. Verschrikkelijk. --Luisteren zul je..... en kreeg ik de schuld. Slecht kind zei mijn opoe of tante dan. 

06-03-2021                 Morgen gaan wij samen hiermee verder. Ons verhaal moet(d) verteld. 

 

Ik heb van mijn twaalfde tot mijn dertigste uitbuikplaatsingen gehad, zoals dat nu wordt genoemd. Ik ben vanaf mijn elfde tot mijn dertigste verkracht en daardoor met opzet zwanger gemaakt. En ik was erg vruchtbaar...... Dus hoeveel baby's zal ik dan gedragen hebben. Mijn baarmoeder heeft ze gedragen, kort of lang. Constant zwanger. En niemand zal iets gemerkt hebben. Excuus voorhanden, ik had last van mijn schildklier. Daardoor werd ik zo dik, zei mijn moeder dan. En niemand zal iets gemerkt hebben!!!!! 

Mijn opa Schouten heeft dit zo neergezet op mijn elfde. Hij heeft mij in een ritueel 'bezwangerd'. Nadat ik in trance was gebracht. Met jong gedouwd..... Hij had een bokkekop op. Ik was de bruid van christus! Mocht nooit trouwen. Nou als bruid van christus mochten hij en velen anderen, waaronder mijn eigen vader, mij wel bezwangeren (verkrachten).  Als hoer gebruiken..... Ze hadden allemaal zijn toestemming. Als een koe gedekt worden en dan kalveren. Keer op keer op keer.

Abortus(sen) Baby's vermoorden, baby's weggeven (misschien wel voor geld) Mijn baby's. Mijn baarmoeder (onvoorwaardelijke liefde) heeft de baby's in zuivere liefde gedragen.

Ik heb het allemaal overleefd. Door mijn liefde-wezen en de 'vorm' van liefde/licht waar mijn liefde-wezen vandaan komt. Waar een deel van mij heen kon gaan op die verschrikkelijke, mensonterende momenten. En waar ik healing kreeg.

 

Zij (de daders) kenden geen genade. Ik was vanaf baby vogelvrij. Neuk haar maar. Maak haar dood (wat ze niet gelukt is dankzij deze liefdesvorm) Doe met haar wat je wil. Mannen en vrouwen kenden geen medelijden. Ze waren genadeloos. Verlichten, verkrachten, mishandelen, martelen. Ook martelen tijdens verkrachten. Schrikdraad, prikkeldraad, werktuigen etc. Eendenbek, klemmen...... De afdrukken komen soms op mijn lichaam terug. Zijn dan zichtbaar en voelbaar. In het NU.

Vanmorgen nog voelde ik mijn duimen. Toen zei ik: "o, worden de duimschroeven weer aangedraaid. Of de wringer weer gebruikt. Ik zwijg niet meer" Toen stopte het.

 

Trigger......

Verhaal over deze trigger volgt.

Ik heb het meegemaakt als kind.

Dit plaatje zag ik op fb.

 

Het met dieren laten doen. Dan werd ik door een dier geneukt. Hond (Max, mijn maatje), stier of stierkalf, paard. Er waren ook daders bij die dieren neukten. B.v. Jan Verkroost (knecht bij ons op de boerderij), hij neukte alles wat los en vast zat. Naar mijn idee kon hij de hele dag wel. Zijn vrouw, kinderen, mij en anderen. Mijn moeder is verschillende keren van hem in verwachting geweest. Ik moest met zijn vrouw en kinderen 'spelen', voordat ik echt mocht spelen. Ja, hij en vele anderen noemden het spelen en kom eens, wees eens lief. Dat verstonden zij onder lief zijn. En dan ik weer likken, slikken en bijna stikken. En verkracht worden. Ik voel het gelijk weer in mijn lijf. Toen, dat kleine lijfje. En dan durfden ze ook nog te zeggen: "Lekker he?' En dan knikte ik, dat was ik gewend. Gehoorzamen. Zeggen en antwoorden wat zij wilden horen. Willoos. Alleen doen. Luisteren en horen, zien en zwijgen

Alleen praten als mij iets gevraagd werd. De schoften, de klootzakken, de kutwijven, kenaus. Een kenau was mijn opoe (mijn moeders moeder). Mijn lichaam met name mijn onderbuik reageert gelijk. En de stop gaat vanuit onderbuik naar mijn keel. Gehoorzamen. Nooit was het goed. Nooit deed ik iets goed.  -Lijfstraffen, opgesloten worden, prop in de mond, vastgebonden aan polsen en enkels. (mijn rechterenkel reageert gelijk) Aan stoelpoten, tafelpoten, staken, wat er maar voorhanden was. Zitten, liggen etc. Wat was ik bang voor haar, doodsbang. 

 

 

 

Ik wil de pijn niet meer voelen, niet zien wat er gebeurd is. Niet horen het geschreeuw, niet voelen de angst, vooral de doodsangst.

De doodsangst zien in de ogen van baby's, kinderen, mensen.

De doodsangst voelen van de ander*, dus heel veel angst is niet van mij. 

*is verbonden met schuldgevoel

ga je schamen

het is een schande

het is allemaal jouw schuld

Geef het ze terug. Het was en is allemaal hun schuld. 

Het is niet jouw schuld. Het is de schuld van de daders.

En ik hoef mij niet te schamen.

Zij allemaal moeten-moesten zich schamen.

En de schande dragen.

Verkrachters, moordenaars, martelaars, mishandelaars. Lichamelijk en geestelijk. 

Vanuit de andere vorm -zuiver liefde/ zuiver licht- voelen, kijken, luisteren en erover praten. En ik mag ook boos zijn.

Erboven staan, niet meer met de ander vereenzelvigen. Ik ben niet de ander. Laat iedereen hierin los.

Het is niet jouw probleem/schuld etc....