Ik schreef ik voelde mijn benen niet meer, maar ik voelde ook mijn onderlijf niet meer. Nog wel pijn bij mijn vagina. En pijn in mijn hoofd. Wat was er nu weer gebeurd? 
Ik zie mezelf hangen in een of ander apparaat. Godverdomme, stelletje klootzakken, hufters. De stiefdochter van mijn tante heeft een baby gekregen, die moet worden weggemoffeld. Werd vermoord en zij ook. Ik ben voor ze opgekomen. Ik ben toen door leden van de vrijwillige brandweer en wellicht anderen seksueel misbruikt en mishandeld. Ze hebben de schuur in de fik gestoken en ik zat er nog in. Ik kreeg de schuld. En die stiefdochter (dat was toch een slet) heeft zich zogenaamd opgehangen. 
Ik heb een flinke klap op mijn hoofd gehad. 
Wat een pijn(op veel manieren) en wat een verdriet en niemand die het wilde zien. 
Niemand was er voor mij... mijn moeder niet, mijn tante niet, mijn opoe niet... Zij wisten ervan. Waren mede-daders... Wat een kutwijven... Ik moest weer gewoon verder, net doen of er niets gebeurd was. En zwijgen.
Ik was 8 jaar en niemand kwam voor mij op.

NU DOE IK DAT VOOR MEZELF EN VOOR MIJN LICHAAM DOOR MIJN VERHAAL TE VERTELLEN.

WAT EEN KRACHT HEB IK. ZUIVER LICHT.

TRUUS

20 april 2018 

====
Energetische moordaanslag

Vrijdagmiddag was ik boodschappen wezen doen en fietste naar huis. Toen zag ik een meisje lopen. Een stukje achter haar moeder. De moeder had een tas op haar rug van een figuur uit Sesam straat. Het voelde voor mij zo samen verbonden. Dat voelde zo fijn. Is iets wat ik ook graag wil. Ik keek weer voor mij en zag een paal opdoemen. Keek of ik erlangs kon. Dat kon niet zoals ik het zag. Ik dacht en nu is het gebeurd met mij. Kan ik niet mijn verhaal/waarheid vertellen. Remde nog wel. Even weg geweest, toen ik mijn ogen weer opendeed dacht ik waar ben ik? Dezelfde vrouw stond naast mij en praatte tegen mij. En aan de andere kant nog een vrouw.
Mijn neus was dik en scheef. Ze liet mij op haar telefoon zien hoe het er uit zag. Uw bril is nog heel zei de andere vrouw. En thuis ijsblokjes op uw neus doen. Toen ging ze weer verder.
De andere zei dat ik er beter naar kon laten kijken want dat een scheve neus veel gevolgen kon hebben. Ik zei: “De dokter is vlakbij. Dan ga ik daar wel heen.” Zal ik even met u meelopen? Wilt u dat doen? “Ja, natuurlijk.””Graag” (dit was behoorlijk nieuw voor mij) Was echt zo liefdevol.
Ze voelde dat mijn vinger ook zeer deed toen ik daarna keek. “Uw vinger doet ook pijn he?” “Ja klopt.” Had ik nog niet echt gevoeld.
Ze droeg mijn boodschappentassen en ging ook mee naar binnen bij de dokter.
Dr de Jong keek/voelde naar mijn vinger “Gekneusd.” Toen naar mijn neus. Heeft het gebloed “Nee” “Gekneusd” Neem maar een paracetamol. En weg was hij. Hij keek mij niet aan.
De doktersassistente bedankte de vrouw. Buiten zei ik tegen haar: “Ik was toch wel zenuwachtig, bang dat ik naar het ziekenhuis moest”. Ze zei: “Dan was ik ook met u meegegaan.” Ik heb haar bedankt.

Later ben ik het na gaan voelen. Ik werd mij ervan bewust dat ik gevoeld heb dat de Archonten (Reptielen) mij dood wilde hebben. De zoveelste energetische aanslag.

Vrijdagnacht dacht en voelde het weer alsof ik dood ging. Mijn hart. Rosekwarts opgelegd en vastgehouden. Dit werd ook neergezet.

Diana heeft het energetisch meebeleefd/gevoeld.

Mijn hele lichaam voelt als gekneusd. En ik ben zo moe. Ben wel tegen een paal op geknald.
Ik zag aan weerskanten palen staan. Kon dus geen kant meer op. Gisteren heb ik gekeken hoe en wat. Was dus aan 1 kant een paaltje. Ik had er dus langs gekund. Is dus ook zo neergezet.

Negatief: Energetische moordaanslag

Heeft mij wel positieve dingen opgeleverd.
Dat ik het goed gevoeld heb.
De vrouw en het meisje hun energie gevoeld. Zoveel medeleven.
Dat dokter de Jong meer weet en mij “ontwijkt”. (denk aan medisch dossier)
Dat ik dingen en situaties terug kan voelen.
Dat ik mijn pijn altijd onderdrukt heb en/of gebagatelliseerd.

Ook positief is dat ik vertelde waardoor het kwam. Dat ik zo naar haar tas keek.
Ze zei, dus is het mijn schuld. Ik pakte haar arm en zei, nee hoor, ik heb zelf niet opgelet.

Ik hoop haar nog eens te ontmoeten zodat ik alles kan vertellen en om haar nogmaals te bedanken. Want helaas heb ik niet haar naam en telefoonnummer gevraagd.

Truus ♥
9 januari 2018
====

Ik voel mij geradbraakt. Ik voelde toen ik wakker werd mijn benen niet meer. Ik voel mij intens verdrietig... Er is zoveel wat ik voel... Het is mijn gevoel. Gelukkig voel ik ook liefde voor mezelf... ♥

20 april 2018 

Ik voel zoveel, zo ontzettend veel boosheid. En teleurstelling.... teleurstelling over de reacties. Ik voel zoveel emoties. Ook nu ik dit lees: aan de schandpaal werden neergezet. ( bericht hieronder van Diana) Wat een bekend gevoel voor mij. Zoveel wanhoop, paniek, machteloosheid, verwardheid. Dit voelde ik vroeger als ik aan de schandpaal werd neergezet. Dus veroordeeld. Dat iedereen maar wat mocht vinden van mij en ik moest zwijgen. NU dus niet meer. Ik heb mezelf verdedigd en ben voor mezelf opgekomen. 
Irmgard had bij Diana iets gekopieerd en ook een reactie van mij. En daar anoniem bijgezet. Ik dacht dat Diana daar toestemming voor gegeven had en heb aangegeven dat ze mijn naam erbij kon zetten. En ook het stukje over mij en Ferdi gedeeld. 
Er werd gereageerd op het dierenleed en niet op het mijne. Ik werd er beestachtig neergezet en ook de reacties waren soms zo, zoals over barbecueën. Van deze geur word ik nog steeds heel beroerd. Is voor mij een enorme trigger. Toch heb ik steeds gereageerd ook op Harmen Schaap. Die mijn verhaal maar een vaag verhaal vond. Ik moest maar bewijzen dat het echt was gebeurd. Terwijl alle foto's en verhalen van het dierenleed b.v. van de Oostvaardersplassen gelijk geloofd worden. En ja, ik vind het ook verschrikkelijk wat de dieren overkomt maar ik vind het nog verschrikkelijker wat mij en ook mijn kinderen overkomen is.
Dat betreft mezelf.En ook alles wat ik gehoord, gezien en over moest zwijgen wat anderen overkomen is.
Mensen willen dus nog steeds dat ik erover zwijg, want het zijn vage verhalen. En nee kinderen eten bestaat toch niet en helemaal niet in Holland en ook niet dat er zulke satanische dingen gebeuren zoals er met mij gebeurd zijn. Vaak met de bijbel in de hand. Want kinderen en vrouwen moeten gehoorzamen en moet men tuchtigen. Wie denken ze godverdomme wel dat ze zijn?
Sodemieter op met al die goedbedoelde raad. Zoals naar de politie gaan. De politie deed zelf mee, ook de dominee en de burgemeester, de dokter, de vrijwillige brandweer, leveranciers, familie, buren, schooljuffen en meesters, onderwijzers, gymleraar. Kortom wie had er geen boter op zijn/haar hoofd. 
Vaak alleen al door te zwijgen en/of door mijn waarheid als fantasie te bestempelen. 
Of door mensen die wel voor mij opkwamen, te laten verdwijnen of te vermoorden.

Ik ben er klaar mee dat ik steeds maar denk dat als ik mijn waarheid vertel mensen kwets, ik kwets er alleen maar mezelf mee door het niet te vertellen. 
Ik voel mij opgelucht dat ik het geuit heb, zodat ik mijn hart kan open laten (dat de muur er niet voor hoeft)...

Respect dat is wat ik verdien en ook aan mezelf geef, door dit te delen.

Mijn buikgevoel klopt ♥

Truus 

Vrij-Spreekster

19 april 2018 

====

Ik vind het moedig en krachtig van mezelf dat ik een stukje van mijn realiteit gedeeld heb. ♥ Wat vaak niet beseft word, is dat het heel moeilijk is om deze gruwelijkheden te verwoorden . Ik heb dit nooit kunnen uit spreken omdat als ik dit wel deed, ik werd bedreigd en gemarteld door diezelfde 'mensen'. Ook ben ik in therapie geweest, heb dingen verwoord maar ben nooit gehoord,dus waarvoor zal ik het nog eens verwoorden naar de 'hulp-instantie's' toe en het delen. Trauma op trauma en heb mij nooit op emotioneel gebied kunnen uiten. Ik ben blij dat het steeds beter gaat om het te verwoorden en mij op emotioneel gebied te uiten.

En nu heb ik een stukje van mijn realiteit geuit en word er bijna niet op gereageerd. Godverdomme wat moet ik doen zodat er gereageerd word. En ik ook aandacht krijg. Moet ik eerst kanker krijgen of een andere ziekte. Nou ik vind dat ik al genoeg meegemaakt heb. Dus ik zwijg niet meer en ga alle verschrikkelijke, gruwelijke dingen die ik meegemaakt heb delen.

Truus

17 april 2018 

====

♥ Lief Dagboek ♥

Het is allemaal zo dubbel. Vandaag 31 augustus 2017.
Ik ben op 31 augustus 1984 getrouwd. Trudy Schouten met Evert van de Bijl. Op de verjaardag van mijn Tante, die op die dag 75 jaar werd. Toen wilde ik dat om haar te eren. Dat ze een tweede moeder voor mij geweest was. Zo voelde dat toen. Maar o, wat heb ik veel verdrongen. Ze had ook een hele andere kant. Een satanische kant. Het kost mij nog steeds veel moeite om haar in die rol, dat stuk te zien. Het is zo onvoorstelbaar en ook altijd ontkend. Maar het is waar. Waarheid.
Hier laat ik het even bij, wordt vervolgd.

Truus
31 augustus 2017
====

Lief Dagboek ♥

Wat ze mij vanaf mijn geboorte hebben aangedaan tot nu toe. En ze nog steeds energetisch proberen valt niet te vergeven. Ik ‘delete’ het woord vergeven en ga voelen wat ze mij allemaal hebben aangedaan. Wat mij allemaal is overkomen. Zij moeten er verantwoording voor nemen door erkenning en niet ik door te vergeven.
Iedereen mag er zijn/haar eigen mening over hebben, maar kom niet bij mij aan met vergeven. Dit heb ik vaak genoeg gehoord.
Het zou ze goed uitkomen als ik ze vergeef kunnen ze lachen en verdergaan. Niets daarvan. Ik vergeef het ze niet. Niemand.
De verkondiging in de bijbel bij de kruisiging komt ze goed uit. “Ik vergeef het hun want ze weten niet wat ze doen” En wij dat lijdenskruis maar verder dragen. Nou ik doe er niet meer aan mee. Ze weten drommels goed wat ze doen.
Ik zeg ga voelen en ervaar vanuit Vrije Wil en verbonden met de Zuivere Bron en Moeder Aarde.

Moet ik het vergeven dat ze mij als hoer betiteld en bestempeld hebben. En zo ook gebruikt, misbruikt hebben. Dat ik vanaf mijn twaalfde tot mijn dertigste twintig baby’s gekregen heb, of misschien nog meer. Dat ze die weggegeven, vermoord of verbrand hebben. En mij steeds gemarteld hebben zodat ik zou zwijgen. Niemand nam verantwoording.

Ik ben zo woedend op iedereen die zegt of vind dat ik moet of hoor te vergeven. Wowwww, heb jij/jullie in mijn schoenen gestaan.

Dat er bijna nooit iemand voor mij opgekomen is en dat als iemand het wel deed, degene uit mijn leven verdween. Moet ik dat vergeven?

Nee, nee, nee en nog eens nee. Zij hebben verantwoording te nemen. Vanaf mijn conceptie hebben ze mij van alles aangedaan. Ook geprobeerd mij dood te maken. Gelukkig ben ik vanuit het Zuivere Licht beschermd en gesteund.


19 augustus 2017

====

......, je vult hiermee voor mij in… Gaat het nou om jou of om mij.
Ik wil geen invulling. Lees en voel wat er energetisch staat. Dus ga voelen wat ik er energetisch neerzet. En blijf er vanaf. Ontkracht het niet.
Ik werd woedend toen ik het las. Ik ben er gewoon klaar mee. Vergeven? Ze hebben godverdomme met hun klauwen van kleine kinderen af te blijven. En dan bedoel ik seksueel misbruik. Zoals in mijn bericht hieronder “Australische priester misbruikt meisje op altaar.”
Trigger op trigger voor mij want ook de foto triggert mij. Dus voel ik… En reageer ik…
Hier neem ik mijn verantwoording voor.

19 augustus 2017 

====

====

Ik ben bij mezelf begonnen... 

Ik zwijg niet meer...
Gisteren nog is weer gebleken hoe de satanische machten werken. Via anaal seksueel misbruik is bij mij veel neergezet. Nu ik mij daar bewust van ben kan ik als ze het weer proberen en ik dat voel ze vanuit mijn Vrije Wil wegsturen en mij afschermen en in het zuivere Licht zetten. Ik voel mij Nu verbonden met de Aarde en mijn voeten zijn dunner geworden.



Dankzij Diana ben ik mij hiervan bewust geworden...
En het Zuivere Licht en Liefde...



In het Westen noemen ze het ‘orgone-energie’ en in het Oosten ‘kundalini-energie’. Yogi’s komen in een verlichte staat wanneer ze deze energie verhogen. Het kan worden gestimuleerd door middel van seks met zowel mannen als vrouwen, vooral door anale seks. En hier gaat het binnen het geheime ruimteprogramma om veel van de hogere kringen waar het geld vandaan komt. We hebben het over de Rothschilds en de Satanisten. De oude kliek. Deze zeer oude kliek die waarschijnlijk een enorme hoeveelheid reptielen-DNA heeft.



Truus

18 augustus 2017 

Ik heb gisteren mijn medisch dossier opgehaald. Met het fietsen had ik hele zware benen, ik kwam haast niet vooruit. De doktersassistente gaf de envelop. Dr. de Jong zijn handtekening stond erop. Ik vond het erg spannend. Terug fietsen ging beter. Thuisgekomen keek ik of er een briefje bij zat. Nee dus. Ik had het dossier opgevraagd met reden: “Zoeken naar mijn kinderen.” Wat een teleurstelling… Het ging terug tot 06-05-1996!!
Conclusie voor mij: “Het misbruik dossier zit er niet bij.”
Ik voelde ook boosheid en frustratie. Weer niet gehoord, gezien en weer wordt alles doodgezwegen.

Ik ben later ook nog mijn nieuwe bril op wezen halen. Toen ik naar de winkel fietste kwam er iemand in een scootmobiel aan. Leek precies op Evert, mijn ex-man en inmiddels overleden. (Flashback) Ik voelde hoe bang ik voor hem was. Zelfs nog in de scootmobiel. (Zo werkt dat energetisch) En die angst zit er nu nog. Daar werk ik aan!

Daarna bij Hans Andes kon de verkoopster mijn bril niet vinden. Of het niet op mijn meisjesnaam kon staan. Ik zeg het is mijn meisjesnaam. Na een poos zoeken bleek het zakje bij de letter U te zitten. Toen werd de bril op mijn neus gezet en werd er achter mijn oren gekeken. Dit ging 3x door. Pffff….
Daarna zelf even de bril opgezet. Voelde gelijk beter. Daarna bij de kassa onder het afrekenen ging ze gewoon met haar collega staan praten.
Wat een communicatie !?!

En thuis gekomen vond mijn zoon de bril niet mooi.
Wel eerlijk, maar toch…

Wat een triggers en er zijn veel trauma’s aangeraakt.

‘s avonds even naar Diana gebeld. Daarna ging het beter en ben ik gaan tekenen.
27 juli 2017